Nasza strona nie pobiera informacji na temat danych osobowych, ani nie używa plików cookies.
Zamieszczone reklamy, foldery, cenniki, program dostaw nie stanowią oferty w rozumieniu art. 71 kodeksu cywilnego.
OFERTA
szukaj na naszej stronie

Metody zgrzewania

Zgrzewanie tworzyw sztucznych jest to proces łączenia elementów z tworzyw termoplastycznych polegający na uplastycznieniu pod wpływem podwyższonej temperatury łączonych powierzchni i docisku ich do siebie. Po ochłodzeniu powstaje trwałe złącze. Ciepło potrzebne do uplastycznienia materiału, w zależności od techniki zgrzewania, może być doprowadzone z zewnątrz albo może być wytworzone wewnątrz materiału. Łańcuchy polimerowe dociśniętych do siebie łączonych powierzchni przeplatają się wzajemnie wskutek dyfuzji. Splątane makrocząsteczki po ochłodzeniu tworzą trwałe połączenie. Ze względu na dyfuzyjny charakter procesu właściwości wytrzymałościowe złącza zależą od temperatury i czasu jej oddziaływania oraz od wartości docisku i czasu jego trwania.

Metody zgrzewania

  • Zgrzewanie gorącym powietrzem

  • Zgrzewanie to polega na nagrzaniu gorącym powietrzem wewnętrznych stron łączonych materiałów i docisku ich do siebie. Parametrem zgrzewania jest temperatura wypływającego powietrza i jego ciśnienie a także prędkość przesuwu oraz wielkość docisku. Docisk najczęściej odbywa się za pomocą elastycznego wałka co umożliwia zgrzewanie nierównych powierzchni. Techniką zgrzewania gorącym powietrzem wykonuje się złącza zakładkowe. Metoda ta jest wydajna i umożliwia wykonywanie połączeń z szybkością do 15 m/min.

  • Zgrzewanie gorącym klinem

  • Zgrzewanie tą metodą polega na uplastycznieniu krawędzi łączonych elementów za pomocą gorącego klina metalowego i docisku krawędzi do siebie. Nacisk na elementy wywierany jest za pomocą walcowej rolki. Metoda podobna do zgrzewania gorącym powietrzem. Techniką tą zgrzewa się folie i cienkie płyty np. z PE, PP.

  • Zgrzewanie mufowe (polifuzyjne)

  • Metoda stosowana wyłącznie do łączenia rur. W metodzie tej łączenie rur odbywa się za pomocą kształtek (muf), nie łączy się rury z rurą bezpośrednio. Miejscem zgrzania jest wewnętrzna powierzchnia kształtki i zewnętrzna rur. Nagrzewanie odbywa się na specjalnych narzędziach pokrytych np. teflonem aby zapobiec adhezji do elementów grzejnych. Narzędzie jest w postaci nagrzanego z jednej strony trzpienia i z drugiej strony rury, na które nasadza się jednocześnie kształtki i wsadza rury.

    Po podgrzaniu elementów narzędzie usuwa się i natychmiastowo wkłada się rury w kształtkę i następuje zgrzanie. Metodą tą wykonuje się coraz częściej instalacje wodne z rur PE i PP w gospodarstwach domowych.

  • Zgrzewanie elektrooporowe

  • W trakcie procesu zgrzewania elektrooporowego wtopiony w kształtkę drut grzewczy, podgrzewany jest prądem o niskim napięciu. Pod wpływem ciepła otaczający go materiał topi się i rozszerza, co powoduje zamknięcie szczeliny pomiędzy rurą i kształtką. Ciepło z topionej kształtki przekazywane jest do rury, która również zostaje podgrzana i materiał także topi się i rozszerza w strefie zgrzewu. W strefie zgrzewu, która ograniczona jest przez zimne strefy, materiał rozszerza się powodując miejscowy wzrost ciśnienia zgrzewania, dzięki temu pomiędzy rurą i kształtką tworzy się jednorodne połączenie. Zgrzewanie elektrooporowe wymaga odpowiedniej wiedzy technicznej, którą można zdobyć podczas odpowiednich szkoleń organizowanych przez naszą firmę.

  • Zgrzewane w podczerwieni (IR)

  • W zgrzewaniu doczołowym metodą IR powierzchnie łączonych elementów (rur, armatury, zaworów) podgrzewane są do temperatury łączenia bez kontaktu z elementem grzewczym i łączone ze sobą poprzez docisk mechaniczny bez użycia dodatkowych materiałów.